ره آورد خورشید - آیا حركت انسان به سوى خدا در قیامت ادامه دارد یا با ملاقات با پروردگار پایان مى پذیرد؟

آیا حركت انسان به سوى خدا در قیامت ادامه دارد یا با ملاقات با پروردگار پایان مى پذیرد؟
آیا,حركت,انسان,سوى,خدا,قیامت,یا,ملاقات,پروردگار,پایان,مى,پذیرد؟,

جستجوگر سایت

آیا حركت انسان به سوى خدا در قیامت ادامه دارد یا با ملاقات با پروردگار پایان مى پذیرد؟



منظور از ملاقات با پروردگار ویا لقاء اللَّه در آیات قرآن چیست ؟

تعبیر به لقاء اللَّه در قرآن مجید كرارا آمده است، و همه به معنى حضور در صحنه قیامت مى‏باشد. براى شاهد، دو آیه را به عنوان مثال مى آوریم:

آیه اول: سوره البقره آیه ۴۶ الَّذِینَ یَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ وَ أَنَّهُمْ إِلَیْهِ راجِعُونَ

بدیهى است منظور از لقاء و ملاقات خداوند ملاقات حسى، مانند ملاقات افراد بشر با یكدیگر نیست، چه اینكه خداوند نه جسم است و نه رنگ و مكان دارد كه با چشم ظاهر دیده شود، بلكه منظور یا مشاهده آثار قدرت او در صحنه قیامت و پاداشها و كیفرها و نعمتها و عذابهاى او است، چنان كه گروهى از مفسران گفته ‏اند و یا به معنى یك نوع شهود باطنى و قلبى است، زیرا انسان گاه به جایى مى‏رسد كه گویى خدا را با چشم دل در برابر خود مشاهده مى‏كند، به طورى كه هیچگونه شك و تردیدى براى او باقى نمى‏ماند.

این حالت ممكن است بر اثر پاكى و تقوا و عبادت و تهذیب نفس در این دنیا براى گروهى پیدا شود، چنان كه در نهج البلاغه مى‏خوانیم: یكى از دوستان دانشمند على ع به نام ذعلب یمانى از امام ع پرسید هل رایت ربك: آیا خداى خود را دیده‏اى؟ امام ع فرمود:

«ا فاعبد ما لا ارى: آیا خدایى را كه نبینم پرستش كنم؟ و هنگامى كه او توضیح بیشتر خواست امام اضافه كرد: لا تدركه العیون بمشاهده العیان و لكن تدركه القلوب بحقائق الایمان»

چشمهاى ظاهر هرگز او را مشاهده نكنند، بلكه قلبها بوسیله نور ایمان او را درك مى‏نمایند

ولى این حالت شهود باطنى در قیامت براى همگان پیدا مى‏شود، چرا كه آثار عظمت و قدرت خدا در آنجا آن چنان آشكار است كه هر كوردلى هم ایمان قطعى پیدا مى‏كند.

آیه دوم: در آیه سوره كهف (فَمَنْ كانَ یَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْیَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً).

لقاى پروردگار، كه همان مشاهده باطنى ذات پاك او با چشم دل و بصیرت درون است گر چه در این دنیا هم براى مؤمنان راستین امكان‏پذیر است اما از آنجا كه این مساله در قیامت به خاطر مشاهده آثار بیشتر و روشنتر و صریحتر جنبه همگانى و عمومى پیدا مى‏كند، این تعبیر در لسان قرآن معمولا در مورد روز قیامت به كار رفته است.

اما ثانیا آیا حركت انسان به سوى خدا در قیامت ادامه دارد یا با ملاقات با پروردگار پایان مى پذیرد؟

اكنون كه روشن شد منظور از ملاقات پروردگار، حضور در صحنه قیامت و مشاهده و درك باطنى خداوند است، دلیلى وجود نداردكه این مشاهده درونى و درك باطنى براى انسان (كه نوعى از رشد و تهذیب و تكامل را در پى دارد)، متوقف بماند.

به بعضى از آیات واحادیث كه در این زمینه رسیده است دقت فرمایید:

۱- بقره (۲)، آیه. ۱۷۴ (إِنَّ الَّذِینَ یَكْتُمُونَ… وَ لا یُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ یَوْمَ الْقِیامَهِ وَ لا یُزَكِّیهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ): «حقیقت این است كه كسانى كه آنچه خداوند از كتاب نازل كرده، پنهان مى‏دارند و بدان بهاى ناچیزى به دست مى‏آورند،… خدا روز قیامت با آنان سخن نخواهد گفت و پاكشان نخواهد كرد و عذاب دردناكى خواهند داشت». مفهوم این آیه، آن است كه تزكیه در قیامت، درباره انسان هایى به خصوص است و شامل كسانى كه احكام خدا را در مقابل پول و ریاست مى‏فروشند و از حكم خدا در مى‏گذرند، نخواهد شد.

تزكیه (تطهیر و پاك ساختن)، همان حركت تكاملى روحى است چرا كه موجود متحرّكى كه در مسیرى پیش مى‏رود، نقایص، حجاب‏ها، پرده‏ها، رنگ‏ها و معایب را كنار زده، خود را از آن آلودگى‏ها و تعلق پاك مى‏سازد.

۲- حج (۲۲)، آیه ۲۳ و ۲۴ (إِنَّ اللَّهَ یُدْخِلُ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِى مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ یُحَلَّوْنَ فِیها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِباسُهُمْ فِیها حَرِیرٌ وَ هُدُوا إِلَى الطَّیِّبِ مِنَ الْقَوْلِ وَ هُدُوا إِلى صِراطِ الْحَمِیدِ)

«حقیقت این است خداوند كسانى را كه ایمان آورده و كارهاى شایسته كرده‏اند، در باغ‏ها و [بهشت‏هایى‏] كه از زیر [درختان‏] آن نهرها روان است، درآورده و [داخل مى‏گرداند]. در آنجا با دستبندهایى از طلا و مروارید آراسته مى‏شوند و لباسشان در آنجا از حریر [پرنیان‏] است. [پس از قرار گفتن در چنین وضعیتى‏] هدایت مى‏شوند به گفتار پاك و [پاكیزه‏] و به سوى راه خداى ستوده [حمید] هدایت مى‏گردند».

این آیه به حقایقى اشاره دارد از جمله: این گفتار و سخن پاكیزه چیست؟ از ابن عباس نقل شده است: به شهادت «لا اله الا الله» هدایت مى‏شوند. در بهشت به هر جا كه نگاه مى‏كند، مى‏گوید: «لا اله الا الله». اما چه گفتنى و چه تبعات و آثارى پس از این گفتن و خواندن مى‏آید؟ فقط اهلش مى‏دانند و بس. از ابن زید نقل شده است: به این گفتار پاكیزه «الله اكبر» نیز اضافه مى‏شود(۱) و اهل بهشت مدام «الله اكبر» مى‏گویند و دائماً سیر صعودى و تكاملى را طىّ مى‏كنند. حضرت رسول اكرم (ص) شاهد جمال حق بود و هر چه پیش مى‏رفت و بیشتر مى‏رسید، مى‏فرمود: «الله اكبر»، باز بیش‏تر مى‏ دید و در مى‏ یافت كه نمى‏ توان خداوند را توصیف كرد و دوباره مى‏فرمود: «الله اكبر».

۳- در بعضى از احادیث كه در فضیلت حافظین قرآن در اصول كافى آمده است دستور به قرائت آیه ودر نتیجه بالا رفتن درجه وبه دست آوردن كمالات مى كند: الكافى ج: ۲ ص: ۶۰۳ باَبُ فَضْلِ حَامِلِ الْقُرْآنِ

«وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ ع، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: تَعَلَّمُوا الْقُرْآنَ فَإِنَّهُ یَأْتِى یَوْمَ الْقِیَامَهِ صَاحِبَهُ فِى صُورَهِ شَابٍّ جَمِیلٍ… ثُمَّ یُقَالُ لَهُ اقْرَأْ وَ ارْقَهْ فَكُلَّمَا قَرَأَ آیَهً صَعِدَ دَرَجَهً وَ یُكْسَى أَبَوَاهُ حُلَّتَیْنِ إِنْ كَانَا مُؤْمِنَیْنِ…»

«… قرآن را یاد بگیرید، كسى كه قرآن رافرا گرفته روز قیامت به صورت جوان خوش سیمایى محشور خواهد شد…. سپس از او دعوت به قرائت قرآن مى شود، ودر مقابل هر آیه اى كه مى خواند درجه او بالاتر رفته وبه والدینش اگر مومن باشند، از زیور بهشتى مى پوشانند…»


پی نوشت



(۱) بحارالانوار، ج ۸، ص. ۹۱ /پرسمان


موضوعات: احکام ،
[ 10:45 ق.ظ ] [ علیرضا پورزید ] [ نظرات () ] []

نظرات این مطلب

آخرین مطالب


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic